Είναι ευρήματα τα οποία εμφανίζονται τυχαία σε μαστογραφία ρουτίνας ή σε ετήσιο έλεγχο. Συνήθως δεν συνοδεύονται από ψηλαφητό εύρημα και δεν εντοπίζονται παρά μόνο στη μαστογραφία. Το μέγεθός τους δεν ξεπερνά το 1,5-2 χιλ. και στη μαστογραφία φαίνονται ως μικρά άσπρα στίγματα ή σαν κόκκοι ζάχαρης. Διακρίνονται σε καλοήθεις και κακοήθεις.

  • Οι καλοήθεις αποτιτανώσεις οφείλονται κυρίως σε σχηματισμό αλάτων ασβεστίου στη περιοχή λόγω σκληρυντικής αδένωσης, προηγηθείσα χειρουργική επέμβασης, νέκρωση λίπους καθώς και άλλων καταστάσεων, που όμως δεν χρειάζονται καμία παρέμβαση παρά μόνο παρακολούθηση.

Μικροαποτιτανώσεις-Μικροασβεστώσεις-DCIS

 

  • Οι κακοήθεις αποτιτανώσεις είναι μία βλάβη του μαστού, η οποία συνήθως ταυτοποιείται ιστολογικά και ανευρίσκεται στον μαστογραφικό έλεγχο. Η βλάβη στις περιπτώσεις αυτές δεν έχει διηθήσει το επιθήλιο των πόρων (ενδοπορικό καρκίνωμα In situ DCIS) και υπάρχει μεγάλη διακύμανση όσον αφορά στο χρονικό διάστημα που μπορεί να συμβεί αυτό. Όταν υπάρξει διήθηση του πόρου τότε έχουμε πλέον διηθητικό καρκίνωμα. Έχει τεράστια σημασία λοιπόν η έγκαιρη ανίχνευση του DCIS διότι είναι μία πάθηση, ίσως και η μοναδική στο μαστό, που σχετίζεται με κακοήθεια, η οποία αν αντιμετωπισθεί έγκαιρα τότε μπορούμε να μιλάμε για απόλυτη ίαση. Σ'αυτό έχουν ωφελήσει πολύ οι καινούριες μέθοδοι απεικόνισης και ελέγχου των μαστών που μπορούν να αναδείξουν πρώιμα τέτοιες ύποπτες βλάβες και να απαλλάξουν τις γυναίκες από πολύ σοβαρότερα προβλήματα στο μέλλον. Η εξέταση εκλογής για την ανάδειξη ύποπτων, συρρεουσών μικροαποτιτανώσεων που πιθανόν να αντιστοιχούν σε DCIS, είναι η Ψηφιακή Μαστογραφία και σπανιότερα ο Υπέρηχος ή η MRI (ιδίως όταν το DCIS είναι εκτεταμένο ή συνοδεύεται από ογκόμορφη αλλοίωση). Σπανιότερα μπορεί να είναι τυχαίο εύρημα σε περιπτώσεις όπου γίνεται βιοψία μαστού για κάποια άλλη αλλοίωση. Η θεραπευτική αντιμετώπιση του DCIS διαφέρει ανάλογα με τον τύπο( π.χ. κεντρική νέκρωση Comedotype), το βαθμό κακοήθειας (Grade I, II ή ΙΙΙ), την εντόπιση σε ένα ή περισσότερα σημεία του μαστού (πολυκεντρικό ή πολυεστιακό), την έκταση σε σχέση με το μέγεθος του μαστού κ.α.

Χειρουργική Εξαίρεση

Η χειρουργική εξαίρεση σε ασφαλή (καθαρά) χειρουργικά όρια είναι ίσως το πιο σημαντικό στις περιπτώσεις αυτές και ανάλογα με την έκταση (>4 εκ.) ή τον τύπο (Comedo) πιθανό να χρειαστεί βιοψία και του λεμφαδένα φρουρού της σύστοιχης μασχάλης. Ακολουθεί Ακτινοθεραπεία και Ορμονοθεραπεία με Ταμοξιφαίνη ανάλογα με την έκφραση των ορμονικών υποδοχέων του DCIS. Ο συνδυασμός των παραπάνω θεραπειών έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση του κινδύνου για εμφάνιση διηθητικής κακοήθειας καθώς επίσης και υποτροπής στον ίδιο μαστό. Σε μερικές περιπτώσεις, εάν η ασθενής έχει ξεπεράσει το 75ο έτος ηλικίας, η έκταση του DCIS είναι μικρή και είναι Grade I, δεδομένου ότι τα χειρουργικά όρια είναι ελεύθερα, μπορεί να αποφευχθεί η Ακτινοθεραπεία.

Σε περιπτώσεις πολύ εκτεταμένης βλάβης ή πολυεστιακότητας μπορεί να χρειαστεί να γίνει ακόμα και μαστεκτομή αλλά αυτή γίνεται με διατήρηση δέρματος και άμεση αποκατάσταση. Στις περιπτώσεις αυτές δεν απαιτείται Ακτινοθεραπεία.

Επίσης υπάρχει δυνατότητα υπό προϋποθέσεις για αποκατάσταση σε ένα μόνο χειρουργείο και με διατήρηση της θηλής.

Η μεγαλύτερη δυσκολία στις μικροαποτιτανώσεις είναι να μπορέσει ο θεράπων ιατρός να τις χαρακτηρίσει ως καλοήθεις, άρα χρειάζεται μόνο παρακολούθηση ή κακοήθεις οπότε χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των αποτιτανώσεων;

Υπάρχουν τέσσερεις παράμετροι που πρέπει να λαμβάνει κανείς υπ'όψιν για να χαρακτηρίσει τις αποτιτανώσεις κακοήθεις ή όχι.

Ο αριθμός τους
Η κατανομή στον μαστό
Το σχήμα τους
Η μορφολογία τους

Πολυάριθμες αποτιτανώσεις οι οποίες έχουν τη τάση άθροισης ή συρροής σε κάποια περιοχή του μαστού και χαρακτηρίζονται συρρέουσες είναι οι περισσότερες ύποπτες για in situ βλάβη. Επίσης το ίδιο συμβαίνει και για αυτές που έχουν ποικιλομορφία στο σχήμα τους. Αντίθετα ομοιόμορφες αποτιτανώσεις οι οποίες είναι διάσπαρτες στον έναν ή και στους δύο μαστούς οφείλονται συνήθως σε καλοήθη σκληρυντική αδένωση.

Πώς θα γίνει η διάγνωση των αποτιτανώσεων;

Διαδερμική βιοψία με κόπτουσα βελόνα με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Αυτή η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε λίγες περιπτώσεις μόνο όταν οι αποτιτανώσεις αναγνωρίζονται στον υπέρηχο γεγονός το οποίο δεν είναι σύνηθες.

Στερεοτακτική βιοψία με ευρεία βελόνα. Αυτή η μέθοδος γίνεται σε ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο αναφέρεται ως mammotome . Αφου λοιπόν αναγνωριστούν οι μικροαποτιτανώσεις στερεοτακτικά με μία μικρή τομή 5 χιλιοστών υπό τοπική νάρκωση εισερχεται στη περιοχή μία βελόνα η οποία και αφαιρεί από τη περιοχή των αποτιτανώσεων 2-3 μικρά τεμαχίδια μαστού στα οποία αφού κάνουμε μαστογραφία και βεβαιωθούμε ότι περιέχουν αποτιτανώσεις μετά τα αποστέλλουμε στο παθολογοανατομικό εργαστήριο για ανάλυση και διάγνωση.

Ελάχιστα επεμβατική μέθοδος βιοψίας τύπου BLES (breast lesion excision system). Είναι μια αυτοματοποιημένη συσκευή βιοψίας μαστού υπό στερεοτακτική καθοδήγηση στον μαστογράφο η οποία εφαρμόζει ραδιοσυχνότητες για την αφαίρεση ενός ακέραιου τεμαχίου μαστού μέχρι και 2 εκ. σε διάμετρο.



Θα πρέπει να τονιστεί ότι ΟΛΕΣ οι παραπάνω μέθοδοι είναι διαγνωστικές και όχι θεραπευτικές. Εάν διαγνωστεί in situ βλάβη τότε είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση με στόχο την πλήρη αφαίρεσή της.

Επικοινωνία

  • Διεύθυνση: Βασιλίσσης Σοφίας 101
  • Τηλέφωνο: 2107474065
  • Fax: 2107473683
  • E-mail: info@vvenizelos.gr

Εγγραφή στο Newsletter